Z wewnętrznej głębi

W głębi duszy, tam gdzie cisza cierpliwie śpi,
Gdzie myśli jak iskierki cichutko się tlą,
Tam skryte tajemnice, sekretne sny,
Czekają na odwagę, by ujrzeć światło dnia.

Pod warstwami szarych codziennych masek,
Leży skarb, niewyczerpany nigdy do dna.
To spokój, który w sercu niestrudzenie kwitnie,
Źródło siły, co pokona każdy mrok i strach.

Z wewnętrznej głębi, jak z wszechświata bez kresu,
Płynie mądrość, prowadząc drogą ku szczęściu,
W niej odnajdę siebie, swoje prawdziwe ja,
Przecież najcenniejszy skarb ukryty jest we mnie,
od zawsze, na zawsze.