Tańczące candelore

We włoskiej Katanii u Etny podnóża,
Na początku wieku przed wieloma laty,
Zakwitła wśród ludzi Sycylijska Róża,
Co miano nosiła nadobnej Agaty.

Pośród blasku włoskich, słonecznych poranków,
Serce poświęciła Chrystusowi w darze,
Odrzucając zaloty pogańskich kochanków,
Wybrała czystą miłość na boskim ołtarzu.

Przez mroki cierpienia, przez próby i znoje,
Niosła tarczę dziewictwa i niezłomną wiarę,
Kiedy dotknął miasto gniew groźnych żywiołów,
Bóg na prośbę jej duszy mieszkańców ocalił.

Dzisiaj ogień Etny nie grozi jej miastu;
Gdy w procesji idą z ogniem candelori,
Duch Świętej Agaty przepełniony blaskiem –
Czuwa wciąż nad ludźmi z niebiańskim spokojem.