W księżyca pełni

Podczas pełni w ciemnym borze,
Wszystko się wydarzyć może.

Hokus pokus, czary mary,
W gestii prasłowiańskiej wiary,

Od zwykłych daleko ludzi,
Moc się pośród dębów budzi.

Tam przy studni na polanie
Wiły mają używanie.

Gdy się księżyc srebrem mieni,
Złość ci w rozkosz mogą zmienić.

Trochę magii nie zaszkodzi,
Musisz tylko napar zrobić.

Kombinacja to nielicha,
Kubek weź zamiast kielicha,

Ze studni zaczerpnij cieczy,
Która głupie lęki leczy.

Mięty liść, pieprz, wrzuć do wody
I rodzynek dla osłody.

Podgrzej kubek na ognisku,
By się połączyło wszystko,

Po czym wypij aż do końca,
Nim promienie błysną słońca.

Czy się spełni baśń szalona?
Idź tam sam i się przekonaj.

Wiersz powstał z przypadkowo rzuconych słów: wszystko, daleko, wiara, kubek, rozkosz, złość, rodzynek, studnia, kombinacja, liść, pieprz.