Maja i czekoladki
Maja i czekoladki
Maja czekoladki dostała do rączki,
Syrenki na torcie, rybki i zajączki…
Które najsmaczniejsze, od czego zacząć ma?
Zjadłaby je wszystkie, a nawet jeszcze dwa!
I w końcu wybrała najsłodsze serduszka,
Gryzie czekoladki, aż się trzęsą uszka…
Myśli też ma mądre, w główce nie od parady:
„Codziennie będę zwiedzać fabrykę czekolady!”
A gdy już zniknęły serduszka z talerza,
Wzrok małej Mai ku mamie uderza.
„Czy może przypadkiem, gdzieś jeszcze się skryły,
Te słodkie kosteczki, co tak pyszne były?”
Na palcach się skrada, zagląda do szafki,
Szukając kakaowej pod kubkiem dokładki.
A kiedy nie znajdzie, to śmieje się w głos:
„Jutro znów spróbuję – tak już chce mój los!”
Bo z czekoladami to wielka jest sprawa,
Mleczna, czy z orzechem – to pyszna zabawa!
Maja ma listę jak warkocz swój długą,
Gdzie trufle i musy biegną jedna za drugą.
Mama mówi: „Dość już!”, tata kręci głową,
Lecz ona znów kostkę chce czekoladową…
Wtedy mama szepcze: „Pamiętaj, kochanie,
Słodycze są pyszne, lecz z umiarkowaniem!
Gdy brzuszek zbyt pełen, to humoru brak,
Toteż mała porcja – to zdrowia jest znak”.
Więc Maja już biegnie, szczoteczkę swą chwyta,
By pasta na zębach powstała obfita.
„Szorujemy, myjemy!” – tak ząbki śpiewają,
Czekoladowych gości chętnie wymiatają!
Nagle Maja ziewnęła, przymknęła oczęta,
O słodkiej krainie już we śnie pamięta.
Sny słodkie o łakociach do niej przybywają,
Z czekolady chmurki na niebie pływają,
A wieże budują tam z miodu i bezy,
I na każdym schodku cukierek też leży.
W rzece z karmelu potapla swe nóżki,
Zamiast kamyków – tam same pączuszki!
Znajdzie w śnie góry z pysznego marcepanu,
A zamiast deszczu – krople bitej śmietany.
I śni się Mai brązowa, ciepła rzeka,
Co prosto do morza z kakao ucieka,
A kiedy słodyczami brzuszek się nasyci,
Nowy dzień przygodą Maję znów zachwyci!
Otworzy rano oczy z uśmiechem na buzi,
Bo zapach łakoci ze snu ją wybudzi!
wiersz powstał we współpracy z Janem Tomżyńskim

